ΒΡΑΧΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΥΜΑΙΑ…
Καλησπέρα σας, 22 του Γενάρη σήμερα.
Για μένα είναι μια μέρα ιδιαίτερη, μια μέρα που ξυπνάει γλυκές παιδικές αναμνήσεις.
Στην κυριολεξία γλυκές, μιας και είναι η μέρα της γιορτής του πατέρα μου. Και γιορτή χωρίς γλυκό, δεν γίνεται!
Απόψε, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις μου. Και θυμάμαι:
Το σπίτι έσφυζε από κόσμο. Συγγενείς, αδέρφια, ξαδέρφια, κουμπάροι κι ένας χαμός από κουτσούβελα…
Ήταν το γεγονός της χρονιάς!
Μέρες προετοιμασίες για να είναι όλα πεντακάθαρα.
Ξεκλείδωνε η σάλα και στρώνονταν παντού τα σεμέν της γιαγιάς.
Εμείς περιμέναμε με αγωνία τα δώρα και ευχόμασταν να είναι τούρτες και γλυκά. Και όχι ποτά ή καμιά γλάστρα! Τόσες είχαμε στο μπαλκόνι και μόνο γκρίνια προσέφεραν… Μη και χαλάσουμε τα λουλούδια!
Η μάνα είχε επιμεληθεί τη ζουμερή καρυδόπαστα για το κέρασμα των καλεσμένων και είχε φροντίσει να τυλίξει με σελοφάν το σοκολατένιο καρυδάτο που θα δίνονταν ως αποχαιρετιστήριο γλυκάκι σε κάθε επισκέπτη. Κι άμα τύχαινε και ήταν άρρωστο κανένα παιδί και δεν έρχονταν στη γιορτή, δεν υπήρχε περίπτωση να μην στείλει το καρυδάτο του με την υπόλοιπη οικογένεια.
Και το βράδυ είχαμε τραπέζι με κυρίαρχο το ψητό αρνάκι. Η γιορτή απαιτούσε σούβλα.
Όμορφα που ήταν τότε.
Τότε…που ανοίγαμε τα σπίτια μας στις γιορτές μας…
Περιμένοντας λοιπόν να πάρω το σοκολατένιο καρυδάτο μου μιας και λείπω από τη γιορτή, στέλνω όλη μου την αγάπη στο δικό μου Βράχο.
Βράχος
Γυρίζω πίσω στο χωριό
κι ανάμεσα στο χώμα
βλέπω έναν άνθρωπο σκυφτό
στης γης το σκούρο χρώμα.
Άξιος πρωταγωνιστής
φτωχός βασιλιάς μονάχος,
ο πατέρας μου είναι αγωνιστής,
σκληρός, λες κι είναι βράχος!
Μ’ αυτά τα δυο τα χέρια του
όλα τ’ ανακατεύει.
Φυτεύει τα σπανάκια του,
τα φίδια ξεπαστρεύει.
Πάει κοντά στα ζωντανά
και σαν ζυγώσει η ώρα
γίνεται γιατρός και ξεγεννά,
στη φύση λέει : «Προχώρα»
Για μένα είναι σήμαντρο,
Οδηγητής, Σημαία,
να τον έχει ο Θεός γερό,
Βράχο στην προκυμαία…
Εύχομαι να είμαστε όλοι γεροί με τις οικογένειες μας και να ζούμε γιορτινά όλες τις μέρες μας…
ΝΑΝΙ, ΝΑΝΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ…
Καλησπέρα σας.
Κοντεύει 10 η ώρα. Νύχτωσε και τέτοια ώρα το σώμα έχει κουραστεί και το πνεύμα βρίσκεται κι αυτό σε μια κατάσταση μετάβασης, κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Ειδικά αν είσαι στο πόδι από τις 6 το πρωί και τρέχεις να τα προλάβεις όλα : δουλειά, σπίτι, παιδιά… Σιγά, σιγά η μπαταρία της αντοχής εξασθενεί.
Ωστόσο, αυτή η ώρα είναι τόσο σπουδαία! Ειδικά αν δεν παρακολουθείς τις ανόητες ειδήσεις που επαναλαμβάνουν τη μιζέρια της χώρας μας και την αφιερώνεις για να επικοινωνήσεις με ένα κομμάτι του εαυτού σου. Και τι πιο όμορφο από το να ξαπλώνεις λίγο πλάι στο παιδί σου καθώς είναι έτοιμο να κοιμηθεί και να του μιλάς σε χαμηλό τόνο… Φτάνουν πια οι εντάσεις : “Μη το κάνεις αυτό! Διάβασε για το σχολείο! Πλύνε τα χέρια σου πριν φας!”. Νομίζω ότι οι περισσότερες μαμάδες χρησιμοποιούμε πιο εύκολα την προστακτική παρά το γλυκομίλητο ύφος.
Αλλά, τώρα είναι η ώρα της ηρεμίας. Η ώρα που θα χαϊδέψουμε το κεφαλάκι του αγαπημένου μας παιδιού, θα ξύσουμε την πλατούλα του γιατί μας το ζητάει, θα προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε μια γέφυρα γλυκιάς επικοινωνίας, θα περάσουμε τα πολύτιμα μηνύματα της μέρας, αλλά και τα λιθαράκια όλης του της ζωής.
Και ίσως βέβαια να μην ακούσει τα περισσότερα από αυτά που θα του ψιθυρίσουμε γιατί θα μας το αγκαλιάζει ο Μορφέας, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα ακούσει κάποια. Έστω και λίγα…Και ίσως κάποια να νομίσει ότι τα ονειρεύτηκε. Κι έτσι, πιστεύω ότι θα καλωσορίσουμε το καλό όνειρο του παιδιού μας.
Αυτές ήταν λοιπόν οι αποψινές λιγοστές σκέψεις μου. Αποχαιρετώντας σας, σας καληνυχτώ με ένα δικό μου νανούρισμα, το νανούρισμα της μάνας.
Νανούρισμα
Πέσε γλυκέ μου θησαυρέ,
ξάπλωσε και κοιμήσου
και πεταλούδες χρυσαφιές
να ντύσουν το κορμί σου
Φύσα αεράκι απάνεμο
και δρόσισε τον όλο.
Αλάφρυνε τον ύπνο του
πάρε τη συλλογή του…
Μακριά τις έγνοιες, τα πολλά
και στρίμωξε τα για τα καλά
μες στης Πανδώρας το κουτί
μα μην το αφήσεις πουθενά!
Μονάχα, μόνο μέχρι την αυγή…
Κοιμήσου άγγελε της γης,
διαμάντι της ψυχής μου,
πρόσωπο ήρεμο, λευκό,
χαρά της ύπαρξης μου…
Ευχές για όνειρα γλυκά…
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, τα Μαθηματικά δεν είναι μόνο θεωρήματα και προτάσεις, πολλαπλασιασμοί και ταυτότητες, κλάσματα και ολοκληρώματα. Τα Μαθηματικά είναι δημιουργία, είναι φαντασία, είναι αγάπη για μια επιστήμη που υπάρχει παντού γύρω μας.
Αυτό δεν το διαπιστώσαμε πρόσφατα … αιώνες πριν οι άνθρωποι ασχολήθηκαν με τα Μαθηματικά σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα φυσικά, αφού από τους Έλληνες προήλθαν πάρα πολλά από τα γνωστά σε όλους μας σημερινά Μαθηματικά.
Εφόσον λοιπόν μιλήσαμε για τέχνη και δημιουργία δεν έχουμε παρά να σας παρουσιάσουμε ένα υπέροχο ποίημα, εμπνευσμένο από τα Μαθηματικά ανά τους αιώνες ….
Mεγάλη προσφορά στην ανθρωπότητα
Αποτέλεσαν και αποτελούν οι θετικές επιστήμες
Θάρρος και τόλμη δίνουν στους αγωνιστές
Ηρωες και πρωτοπόρους αναδεικνύουν της ειρήνης
Μόνιμα ψάχνουν για να βρουν τον τετραγωνισμό του κύκλου
Αγώνες κάνουν φοβερούς από την εποχή του Δημοκρίτου
Τρέχουν παντού και ψάχνουνε ότι άφησε ο Πυθαγόρας
Ισως και βρουν τις λύσεις που έψαχναν τον περασμένο αιώνα
Κάνουν προσπάθειες πολλές, μέρα και νύχτα τρέχουν
Αναζητώντας τις χαρές που φέρνουν οι επιτυχίες, που η κάθε μια ξεχωριστά γεννά την ευτυχία.
Πλούταρχος Στρατής
ΠΑΤΕΡΑΣ
Αν και με μια μικρή καθυστέρηση αναφορικά με τη γιορτή του πατέρα το ακόλουθο ποίημα αξίζει να ειπωθεί και να αφιερωθεί σε όλους αυτούς τους πατεράδες, που αγαπάμε πολύ και είναι πολύτιμοι για τον καθένα από εμάς.
Πολλά χρωστώ σε σένανε γλυκιέ μου πατερούλη
Από μικρή μου στάθηκες σαν να’σουνα Θεούλης
Τέτοιος πατέρας πουθενά δεν βρίσκεται στον κόσμο
Εχεις περίσσια αρχοντιά, φροντίδα και συμπόνια
Ραίνουν λουλούδια σαν περνάς όλοι που σε γνωρίζουν
Από αγάπη και χαρά τρέχουν και σε καλωσορίζουν
Στην αγκαλιά σε σφίγγουνε και από χαρά δακρύζουν.
Πλούταρχος Στρατής
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
Η Θεία Γέννηση Του Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού!
– Σώσε τον Κόσμο Κύριε! Πεινάει! Κρυώνει! Πονάει!
Βλέπε, Άκου, Τον Κόσμο Δέσποτα! – Σε θέλει! Σ’ Αγαπάει!
Πατέρα! – Παντοκράτορα! ΘΕΕ ΠΑΝΣΟΦΕ! ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗ!
ΘΕΕ Όλων των ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ! – Σωτήρ! Δημιουργέ! Και Πλάστη!
Πάρε το Άδικο, από τη Γη! – Τον Άνθρωπο Ευλόγα!
ΔΩΣΕ Υγεία, Αρετή, Δουλειά, Σβήσε Πολέμων… Φλόγα!
ΦΕΡΕ σε Όλους μας ΘΕΕ – ΧΡΙΣΤΕ με την Θεία ΓΕΝΝΗΣΗ Σου
Χαρά – Ειρήνη – Προκοπή, Ελλάς. κι ο Ελληνισμός, Τ’ Ουρανού ΠΑΙΔΙ Σου!
– Δείξε! Στους Κυβερνήτες Όλου Του Κόσμου, Το Σωστό Δρόμο, Τον Σπουδαίο!
Πέστους πως «όλα τα Προβλήματα, Θα Λυθούν! κοντά Στον Γαλιλαίο!!!»
Άλλες λύσεις ΔΕΝ προχωράν ποτέ! – Λαέ Πιστέ Της ΕΛΛΑΔΑΣ.
Με Ομόνοια – Αγάπη – και Παιδιά Πολλά Πατρίς, Το Φως Αγιά Τριάδας!
Και Συ Θεοτόκε – Θεομήτηρ! Παναγιά και ΜΑΝΝΑ Των Μαννάδων!
Για την ΓΕΝΝΗΣΗ του Χριστού Μας – Δέξου από Μας, ΥΜΝΟΥΣ Πολλών Χιλιάδων!
ΕΣΥ Έφερες Χριστόν Του ΘΕΟΥ Υιόν! Απτόν Ουρανού Στη Γη Μας!
Τον Θεόν του Σύμπαντος! Θεάνθρωπον! Για να Μας Σώσει τη Ζωή Μας!!!
– Προσοχή – Ατανσιόν – Ατένσιον – Σκοπός μας δω στη Γη, Άνθρωποι Της Νιότης,
ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ! Και ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ!
Για την Αθάνατη ΨΥΧΗ! Φίλε ΑΝΘΡΩΠΕ Πάντοτε Αγωνίσου!
Να Ζης Αγνά – Πιστά, Στη Γη! Για Να Σώσεις Αιωνίως! Την Ψυχή Σου!
Για να ‘ρθει ο Παράδεισος! η Μεγάλη Ώρα! η Ευλογία!
Θα Έρθει πάλι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ! – Έρχεται! Φτάνει Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ!
Και στους μεν Καλούς (ανθρώπους) ο ΚΡΙΤΗΣ θα πει «Δεύτε οι Ευλογημένοι…»
Στους δε Κακούς οι τα φαύλα πράξαντες…. Αιώνια Χαμένοι!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ – Ειρηνικά και Ευτυχή – Χρόνια Πολλά
Πίστις – Αγνότης – Αγάπη – Τιμή κι Εργα πάντα καλά!
Χριστός Γεννάται! Δοξάσατε! ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ!
Η Φύση και η Ελλάς ΠΑΤΡΙΣ, πάντα Αναγεννάται!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Στην Ιερουσαλήμ, Τους Έλληνες Ευλογεί!
Πρώτη δε στην Ευρώπη, μαθαίνει για Χριστιανική Ζωή.
Από τον Μέγα Παύλο! Τον Απόστολο Των Εθνών!
Που ΚΗΡΥΞΕ Πάνω Στην Ακρόπολη, για τον Υιόν Του ΘΕΟΥ, Τον ΧΡΙΣΤΟΝ!
Δημιουργός: ΙΩΑΝΝΗΣ Γεωργίου ΧΟΝΔΡΟΣ
